پوموکلی می‌لیسه، پوموکلی قایم می‌کنه و هیچ‌کس چیزی نمیگه.
پوموکلی، این قافیه داره و هر چی قافیه داشته باشه، خوبه.
هورا، هورا، پوموکلی با بازوی قرمز.
هورا!
از همه بیشتر دوست داره لخت بشه.
مردم خیلی نزدیکم میان.
سریع، سوهان ناپدید شد.
کی برش داشته؟
هورا، هورا، جن با موهای قرمز.
هورا، هورا، پوموکلی اینجاست.13
ببین، پوموکلی، قضیه اینه.
تو باغ وحش، حیوونای بی‌خطر هستن، ولی حیوونای خیلی خطرناک هم هستن.
تو، هورا، اون‌وقت یه گاز می‌گیره و تو رفتی.
اوه، انقدر هم سریع نیست.
جن‌ها، همه‌جا میرن،
ولی کم پیش میاد برن پیش شیرها تو قفس تو باغ وحش.
خب خوبه، امیدوارم.
حالا یه نگاهی به اونجا بندازیم.
همه‌چی مرتبه.
آره.
کلید هم دارم.
آره.
من خیلی هیجان‌زده‌ام.
ببین، وقتی دیده میشی، مثل یه آدم میشی.
اون‌وقت ممکنه خورده بشی.
چی، آدما خورده میشن؟
آره، معلومه، اگه حواسشون نباشه.
مزه شماها چطوریه؟
من نمیدونم.
چرا ما انقدر زود میریم باغ وحش؟
اون‌وقت حیوونا هنوز خوابن یا شاید اصلاً هنوز نیومدن.
نه، نه، نه، اونا اونجان و بیدار هم هستن.
با اولین اشعه خورشید بیدار میشن.
و چرا ما انقدر زود میریم؟
بهت میگم.
چون هنوز آدمای زیادی بیرون نیستن و اون‌وقت تو دیده میشی.
و اون‌وقت من بهتر می‌تونم کنترل کنم که داری چیکار می‌کنی.
آه، من که خیلی هیجان‌زده‌ام.
برای گنجشک‌ها، کرم‌های خاکی، حلزون‌ها، موش کورها و غیره.
نه، نه، برای اونا نمیریم.
ما فیل و کانگورو هم می‌بینیم.
زود باش، بریم.
امروز کارگاه تعطیله.
خب، ما میریم پیش کانگوروها.
اوه، اینجا چیه؟
نگاه کن، اینا که گاوهای کوتاه‌اند.
نه، نه، اونا کانگورو هستن.
چه جور کانگوروهایی؟
آه، اینا گاوهای کانگورو هستن.
نه، اسمشون کانگوروعه.
اوه، اون یکی دو تا سر داره.
نه، پوموکلی، نه.
کانگوروها یه کیسه دارن و تو اون کیسه بچه‌شونو حمل می‌کنن.
و اون کوچولو... آه، اون یه کوچولویه؟
کوچولو، آره.
یه پوموکلی کوچولو.
اوه، من باید برم پیشش.
نه، تو همین‌جا می‌مونی، پوموکلی.
زود برمی‌گردم.
نگاه کن، من دارم تماشا می‌کنم.
آره، آره.
سلام، سلام، خانم کانگورو.
اوه، اوه، نگاه کن، اون کوچولو.
خیلی باحاله.
آره.
نگاه کن، داره می‌خورتش.
نه، لیس زدن یعنی حموم صبحگاهی.
حموم؟
من، من، من دوست ندارم اینجوری حموم بشم.
منم دوست ندارم.
اوه، خیالم راحت شد.
اوه، داره میاد بیرون.
صبح بخیر.
می‌خواد با من بازی کنه.
تقریباً اندازه پوموکلیه.
آره، همینه.
اوه، سلام.
اوه، الان مثل یه کیسه خرید شد.
آره، تقریباً.
میشه باهاش، میشه باهاش خرید رفت.
اوه، الان رفت.
آره.
زود باش، پوموکلی، بریم.
زود باش.
باید یه نگاهی بندازم ببینم اونجا چیه... اوه، اوه، نگاه کن چطوری می‌پرن.
اوه، هر کاری اونا بتونن بکنن، منم می‌تونم.
نگاه کن، نگاه کن، اینجوری انجامش میدم.
بپر، بپر، بپر، بپر، بپر.
خب، حالا میریم اونور.
اونجا چیه؟
خب، یه نگاهی بندازیم.
ببینیم اونجا چیه.
نگاه کن، پوموکلی، اونا قشنگن.
اونا کرگدن هستن.
سلام.
تو اصلاً کجایی؟
سلام، استاد ادر.
چطوری؟
نگاه کن، چی پیدا کردم.
تو دیوونه شدی؟
این که تخم شترمرغه.
زود برش گردون.
چی؟
نه، نه، این تخم فیله.
نه، تخم فیل که اصلاً وجود نداره.
زود اون تخم شترمرغ رو برگردون.
وگرنه من میرم خونه.
نه، برش نمیگردونم.
این میشه تخم‌مرغ صبحونه ما.
و می‌تونیم، نگاه کن، می‌تونیم ۱۷، ۳ روز، یه هفته
صبحونه بخوریم و فقط یه بار بازش کنیم.
پوموکلی، این آخرین باریه که با تو جایی میرم.
تو تو کارگاه می‌مونی و اگه الان گوش نکنی، حبست می‌کنم.
خب، اگه تو با من اینجوری، خب، من باج‌گیر نیستم،
ولی باشه، یه کمیشو برمی‌گردونم.
اصلاً حرفشم نزن، زود تخم رو برگردون.
یه کم سریع‌تر، لطفاً.
خب، بیرون... مردم دارن نگاه می‌کنن.
اوه، اون راکنه اونجاست؟
پس می‌تونم نگهش دارم.
نه، تخم باید زود برگرده، وگرنه دیگه باهات حرف نمی‌زنم.
آه، خب، تو هم باهاش این کارو می‌کنی.
چه تخم نیمروی قشنگی.
اوه، اوه، نگاه کن، یه فیل.
نگاه کن، تو اصلاً کجایی؟
خب، روی شونه‌ات.
آره، درسته.
ولی اونجا یه فیله.
فیل.
اون یه اولفانته.
نه، نه، اوله نه.
فیل، اوله اسپانیاییه.
آهان.
خب، فیل.
آهان، پس یه حیوون دماغ‌داره.
یه حیوون زره‌پوش.
اون یکی یه خلال دندون تو دهنشه.
اوه، فیل چه باکلاسه.
خلال دندون، نگاه کن فیل رو.
به اون یکی نگاه کن.
اونا دو تا دندون عاج دارن و این یه فیل پیره.
و یکیش شکسته و اون یکی نصفه شده.
و یه دامپزشک حیوونا یه بمب قشنگ روش گذاشته.
اوه، یه بمب؟
نه، نه، یه تاج، یه تاج نقره‌ای، یه قشنگ.
اوه، نگاه کن، اونجا چیه؟
کجا؟
اوه، اوه.
اونا خوکچه هندی هستن.
خوکچه هندی، آها، چون خیلی زیادن، به خاطر همینه که خوکچه هندی هستن.
نه، نه، نه، این یه گونه خیلی کوچیکه.
اینا جونده هستن و اصلاً ربطی به خوک ندارن.
فقط اسمشون خوکچه هندی هست.
چه مسخره‌بازیه، اسمشون خوکه ولی خوک نیستن.
آره، همینه.
و اگه جونده هستن، پس چرا چیزی رو نمی جون؟
چی شده؟
خب، شاید چکش ندارن.
ببین، اونا زیر درختا زندگی می‌کنن، زیر ریشه‌ها.
شاید بتونن زیر تخته‌ها هم زندگی کنن؟
شاید زیر تخته‌ها هم زندگی کنن.
شاید تو کارگاه ما؟
نه، تو کارگاه ما خوکچه هندی زندگی نمی‌کنه.
چرا؟
خب، چون اون‌وقت نمی‌تونم ازشون استفاده کنم، باید یه کاری انجام بدم.
اوه، چه حیف.
اینجا نجاریه، نه باغ وحش، مگه نه؟
آره، شاید بتونیم یه نجاری باغ وحشی مختلط باز کنیم.
زود باش، حالا بریم تو.
اوه، نگاه کن، پر از، پر از میمونه.
آره، پر از میمونه.
اوه، نگاه کن، اون پیرمرد اونجا.
دارن چیکار می‌کنن؟
دارن شپش پیدا می‌کنن.
خوشمزه‌ست؟
دارن می‌خورنش.
ازش خوششون میاد.
من خوشم نمیاد، ولی اونا دوست دارن.
خب، اگه من و تو و تو و اون اونجا... اونو.
خب، شماها یه شباهت‌هایی به هم دارین.
تو برو، بی‌ادب نباش، به اون کوچولو نگاه کن، چقدر به تو شبیهه.
اوه، اوه، اوه، خب، این که، این که...
من موهای قرمز دارم، ولی کون قرمزی مثل اون ندارم.
خب، باید اول شلوارتو دربیاری، اون‌وقت یه نگاهی بندازیم.
خب، الان، الان، الان می‌خوام برم، اینجا رو اصلاً دوست ندارم.
خب، بریم.
آخ، پوموکلی، پاهام درد گرفتن، یه استراحت بکنیم.
اوه، نگاه کن، ا
من هنوز نمی‌خوام استراحت کنم.
ولی خب، آره.
اوه، اونا قشنگن.
اونا قشنگن، مگه نه، اونا پونی‌ان.
آخ، اونا که اسب نیستن.
نه، خب، به اسب‌های کوچیک میگن پونی.
اوه، نگاه کن، یه کوچولو، یه پونی اندازه پوموکلی.
من می‌خوام سوارش شم.
آره، آره، خب، خب، خب، چطوری می‌خوای بری بالا؟
باید از روی بقیه رد بشی، درسته؟
اوه، من که جرات ندارم.
بیا من بلندت می‌کنم، بیا اینجا، بیا، بیا.
داره میاد پیش من.
خب، حالا بشین.
اوه، ممنون.
خب، حالا، آره.
حالا محکم بگیر، آره، آره.
چه قشنگ.
قشنگه.
اوه، چه نشیمنی داره.
خب، محکم بگیر، پوموکلی.
نه، نه، بپر پایین.
پوموکلی، بپر پایین، توروخدا، بپر پایین.
پوموکلی.
سلام، من که اینجام.
هی، هی، کجا داری میری؟
پوموکلی.
سلام.
پوموکلی.
سلام، من که اینجام.
اصلاً نمی‌دونستم انقدر خوب می‌تونه بدوئه.
هی، شما، اینجا چیکار می‌کنین؟
دارین چی می‌بینین، من می‌خوام، من می‌خوام یه پونی رو نوازش کنم.
نه، نمیشه، شما که نمی‌تونین شیرها رو نوازش کنین.
برین پیش بزها.
منم که نمیرم پیش شیرها، نمی‌خوام خورده بشم.
خب، اونا هم هر آشغالی رو نمی‌خورن.
شما، مراقب باشین.
باشه، باشه.
پوموکلی، پوموکلی.
چی، چی شده، چی شده؟
هیچی، بیخیال.
من باید... خب، برین پیش بزها.
اونجا می‌تونین نوازش کنین.
خب، خوبه، قشنگه.
اونجا منطقه نوازشه.
وای خدا، چه دردسری.
وقتی طوفان به بزها می‌خوره و بعد اون دو تا دهنشونو باز می‌کنن.
اوه، یه کم گرمه.
اوه، باید یه چیزی بخورم.
اوه، الان می‌تونم یه چیزی بخورم.
ممنون.
خب، حالا دوباره میریم، زود باش.
هنوز خیلی چیزا مونده که ببینیم.
وای خدا، زود باش، بریم.
سلام، چطوری میشه انقدر زیاد خوابید؟
پاشو، ای کرم خاکی.
هوپ، هوپ.
سلام.
خب، اگه الان زود نگی، که اگه، خب اگه هیچی نگی،
من می‌تونم برم، اون‌وقت، اون‌وقت می‌تونم برم.
خب، اون‌وقت اجازه هست.
خب، اگه هیچی نگی، من... خداحافظ، به امید دیدار.
چیز دیگه‌ای هم می‌خواین؟
سلام، شما.
چی؟
چیز دیگه‌ای هم می‌خواین؟
نه، نه.
ممنون، کافیه.
اوم...
عیسی، نه.
آخ، چه حیوون پرشده قشنگی.
اوه، چه عالی به نظر میاد، تقریباً مثل واقعی.
آدم فکر می‌کنه زنده‌ای.
بگو ببینم، تو زنده‌ای؟
اوه، اوم...
هوی، بهتره من یه جوری خودمو نجات بدم.
هوی، تو کی هستی؟
لازم نیست از من بترسی.
من دیگه میرم، من که کاریت ندارم.
باشه، برو پیش خواهرت.
آره، اینجا همه خوابن.
سلام، درود.
تو کی هستی؟
دستتو بده.
هی، درود، من پوموکلی‌ام.
اوه، نه، تو، تو یه کم زیادی بزرگی.
آخ، نشون بده.
تو، شاید ناخن‌های پات کثیف باشن.
هوی، خجالت بکش.
نزدیک بود خوابم ببره.
خب، ببینیم اینجا چه خبره.
آه!
کمک، کمک، تو، تو، برو، برو اون پشت.
من که کاریت ندارم.290
تو، بشین، هکتور، بشین.
خب، من یه نوازنده ترومپت بزرگم.
آره، فهمیدی؟
تو یه کم اونورتر وایستا، اون‌وقت من می‌تونم با آبرو فرار کنم.
می‌دونی؟
چیز دیگه‌ای هم می‌خورین؟
درود.
ببخشید؟
چیز دیگه‌ای هم می‌خواین؟
آره، یه لیوان دیگه هم بدین.
آره.
خب، پوموکلی.
یه لیوان دیگه می‌خوریم و بعد میریم.
خب، اسب آبی، کرگدن، لاک‌پشت هنوز ندیدیم، مگه نه؟
پوموکلی.
اون جلو چیه؟
پوموکلی.
آبجو رو با نی خورد.
پوموکلی.
آه، فیل از روی پل رد نمیشه.
کمک، کمک، برو اونور، اونجا بمون.
تو، خب گوش کن، اینجوری که نمیشه.
بذار اول باهات حرف بزنم.
اگه اونور بمونی، منم کاریت ندارم.
خب، برو.
خب، ممنون، ممنون.
برو عقب.
ممنون.
آه، باز چیه؟
آهان، نه، این فقط یه طوطی احمقه.
و اون یکی یه طوطی بزرگ و باشکوهه.
نه، اونم یه طوطی احمقه.
شماها یه طوطی بچه احمق هم دارین؟
تو، یه جوابی بده.
هی، چیکار می‌کنی؟
برو عقب، برو عقب.
می‌خوای با من چیکار کنی؟
هی، نگاه کن، طوطی‌های دوست‌داشتنی.
آره.
صبح بخیر.
بگو لورا، لورا.
شب بخیر.
اوه، شنیدی؟
آره، باحاله.
تو، الان پاتو گاز می‌گیرم.
الان پاتو گاز می‌گیرم.
نه، تو که نمی‌تونی، خیلی دوری.
آخ، آخ، آخ.
چی شده؟
منو گاز گرفت.
برو بابا، این که اصلاً غیر ممکنه.
یه پرنده که اون بالا نشسته، چطوری می‌تونه پاتو گاز بگیره؟
ولی منو گاز گرفت.
هیلده، تو که خوب می‌دونی من
دوست ندارم خیالاتت باهات همراه بشن.
منم نمی‌دونم چطوری این کارو کرد.
ولی منو گاز گرفت.
اونجا داره می‌خنده.
خانم‌ها، کمکی از دستم برمیاد؟
آره، آره، اون، شما، اون طوطی منو گاز گرفت.
چطوری پاتونو بردین اون بالا؟
شما چطوری خواهر شوهر من شدین؟
و گفت، من پاتو گاز می‌گیرم.
اون خوشتیپه؟
آره.
اون که اصلاً نمی‌تونه حرف بزنه.
منم اینو شنیدم.
خب، شما هم خواهر شوهر اون خانم با اون همه خیال‌پردازی هستین.
لطفاً این حرفو قطع کنین.
ولی بگین ببینم، خندیدن رو که بلده.
بستگی داره کی جلوش وایساده باشه.
من این تیکه انداختن‌ها رو نمی‌پذیرم.
خداحافظ.
داری تعجب می‌کنی، مگه نه؟
پوموکلی.
خب، ممنون، ممنون، ممنون، ممنون، دیگه بسه.
ممنون، خیلی ممنون.
ممنون، خداحافظ.
آخ، احمق.
پوموکلی، بیا بیرون اگه اونجایی.
زود باش، بهم بگو.
ببین، من باید... هی، شما دوباره اینجایین.
هاها، درود.
تساخ.
آره، شما هم دوباره اینجایین.
آره، آره، معلومه.
ببین، فقط می‌خواستم بدونم که پونی‌ها هنوز...
همشون اینجان، من هر شب براشون قصه می‌گم.
هر شب، چه خوب.
حالا لطفاً کاری کنین از محوطه بیان بیرون.
ببخشید، میشه یه کم...
خب، چرا باید برم؟
ببین، من دنبال یه چیزی می‌گردم و فقط وقتی می‌تونم پیداش کنم که...
خب، اگه من اینجا یه چیزی پیدا کردم، بگین ببینم چیه.
نه، نه، شما نمی‌فهمین، شما هم پیداش نمی‌کنین.
الان خجالت می‌کشم، ولی... اوم... پوموکلی!
لطفاً برین.
چی؟
بی‌احترامی نکنین.
نه، لطفاً.
ببخشید، دیگه میرم.
و اگه یه چیزی پیدا کردین، خب، اون‌وقت من پیداش می‌کنم و میرم.
پوموکلی!
پوموکلی، اگه الان اونجایی، بیا.
پوموکلی، بیا.
من نمیام.
خب، من دوباره اینجام، ای خوکچه‌های دوست‌داشتنی، کوچولو و زیاد.
الان، الان میام پیش شما، چون اینجا خطرناک نیست.
خب.
خب، آره.
میشه کونتو از اونجا برداری؟
ممنون.
خب، حالا یه کم خودمونو جمع و جور می‌کنیم.
اوه، اوه، اوه.
کمک، کمک، من دارم دیده میشم.
حسش می‌کنم.
کمک.
من دیده میشم.
اوه.
من نباید دیده بشم.
اگه دیده بشم و یه آدم منو ببینه، باید پیشش بمونم.
اوه.
استاد ادر کجاست؟
همیشه، همیشه وقتی لازمش داری، نیست.
اوه، اونجاست.
سلام، استاد ادر.
سلام، من اینجام.
اینجا، آره، سلام.
سلام.
اون منو می‌بینه.
آره، اینجا.
نه، نه، اینجا.
اینجا، کمک.
کمک.
من که اینجام.
اوه، امیدوارم هیچ‌کس منو نبینه، وگرنه
باید با اون برم و پیشش بمونم.
و دیگه هیچ‌وقت، هیچ‌وقت نمی‌تونم پیش استاد ادر برگردم و... آخ، آخ، آخ.
برو اونور.
تو، ولم کن.
تو، آخ.
خب، نگاه کن، الان اینو بررسی می‌کنیم.
نگاه کن.
اون بالا چیه؟
بازم خوکچه‌ها.
نگاه کن.
اوه، چه دوست‌داشتنی‌ان.
چند تا هستن؟
ولی من اون خالخالیه رو خیلی دوست دارم.
آره، اون خال‌های خیلی قشنگی داره، مگه نه؟
آره، چند تا هستن؟
اوه، من نمی‌دونم چند تا هستن.
چند تا میشن؟
باید بشماریم.
بریم اونور.
نه، از همینجا هم میشه دید.
از همینجا هم میشه شمرد.
خب، اون خالخالیه اون پشت.
آره.
یک، دو، سه، اون سیاه.
خیلی زیادن.
چهار.
پوموکلی.
پوموکلی، من تنهایی میرم خونه.
اون‌وقت فقط پیش تو خوکچه‌ها بیشترن.
پانزده.
نگاه کن، مامان، کی داره میاد؟
شانزده، نگاه کن، دارن کلم می‌خورن.
شانزده، هفده.
درود.
نگاه کن اونی که تو آخور هست.
اونا دوست‌داشتنی‌ان، خوکچه‌ها، مگه نه؟
ولی اون پایینی‌ها هم خیلی دوست‌داشتنی‌ان.
دارن می‌خوابن.
اونا؟
آره، اونا.
اوه، اونجا سه تا دیگه هم هستن.
نه، چهار تا هستن، چهار تا.
اوه، چهار تا هستن.
به نظر من اون بالایی‌ها خیلی قشنگ‌ترن.
ولی میمون‌ها قشنگ‌ترن.
آره، اینگه از اونا خوشش نمیاد، دوستشون نداره.
آره، و اون طوطیه که همیشه میگه لورا.
آره، آره.
بعداً یه نگاهی بهش میندازیم، مگه نه؟
نگاه کن به اونا.
من شمردم، ۲۸ تا خوکچه هندی هست.
۲۸ تا؟
پس دوباره میریم.
اوه، نگاه کن، تو که درست نگاه نکردی.
نگاه کن به اونا که دارن کلم می‌خورن.
مامان.
آهان، خب، پس میریم.
خب، خداحافظ.
خداحافظ.
و روز خوبی داشته باشین، مگه نه؟
آره، ممنون.
زود باش، اینگه.
بگو ببینم، تو چطوری رفتی اونور؟
زود منو آزاد کن، من که دیده میشم.
آره، آره.
زود باش، باز کن، من یه جایی اون بیرون گیر کردم.
خب، توروخدا.
آره، آره، می‌دونم.
خب، حالا.
خب، زود باش.
حالا بیا بیرون.
خب، حالا.
هوتر، چه دردسری.
اوه، اوه، اوه.
خب، من ترجیح میدم پیش تو روی شونه‌ات باشم، تا پیش این همه خوکچه.
آره، فکر کنم منم همینطور.
نترسیدی؟
چرا، چرا.
من پرسیدم و تو نگفتی که نباید برم.
من چیزی نشنیدم.
اوه، اوه، اوه.
چه دردسری کشیدیم.
آره، حق با توئه.
خیلی خوشحالم که بالاخره اومدی.
خب.
من که داشتم می‌لرزیدم.
آره، حق داشتی بلرزی.
و چه خبرها که نبود.
ولی الان دیگه تموم شد.
اتفاق میفته.
حالا چیکار کنیم؟
الان میریم خونه، همین الان، به نظرم.
الان؟
همین الان میریم خونه؟
ولی یه پرنده قشنگ هم با خودمون می‌بریم.
خب، با اون پرنده چیکار می‌خوای بکنی؟
خب، یه پرنده با یه کیسه صبحونه.
آهان، الان.
یا یه فیل که یه کیسه خرید به شکمش چسبیده.
یا یه کانگورو با یه خرطوم دراز.
خب، یه میمون با یه کون قرمز.
نه، زود باش، زود باش.
ما اونو تو کارگاه چیکار کنیم؟
اونجا که اصلاً جا نداریم.
خب، اگه تو کارگاه جا نداریم،
کارگاه رو میاریم همینجا تو باغ وحش.
اونجا که به اندازه کافی جا هست.
اون‌وقت همه حیوونا پیش ما هستن.
چه خوب میشه.
آره، خوب میشه.
هوی، هوی.