♪♪♪
اوبا اوبا اوچاچا چیرا چیرا اوپو پو، اوبا اوبا اوچاچا پوی دونگورا چیتاکا پو اگه یه سوراخ پیدا شد، اون ناف زمینه، اگه پات گیر کرد به یه سنگ، اون یه گل زمینه
چرا چرا چرا، دلیلش چیه؟ این چیزیه که ما می خوایم بدونیم، آجیرا پاپ، اورا اورا اورا بد
اوره رد، اورا پیرا پیرا پاپ، سکای داستان سکای، قدیما، داستان قدیما، اونیا
ها؟
الو؟
خوشمزه به نظر میای؟
یه جواب بده دیگه!
یه جواب بده دیگه، کلاغ جان؟
اوم، وقتی دهنتو باز می کنی اینجوری می شه دیگه، این داستان ازوپه، می فهمی؟ هه، بچه ها؟
به نظرتون روباه باهوش تره یا خرگوش؟
روباه؟
آره دیگه، از قدیم گفتن روباه حقه بازه و فلان.
خب، حالا بریم سراغ داستان روباه و خرگوش توی این جنگل. یه روز،خرگوش از مزرعه کلم بر می گشت که گفت، “هی، انگار یکی کمین کرده!”
ولی فکر کرده با این کار قایم شده؟
تا آتیش نباشه دود بلند نمی شه، اگه دم نداشته باشی یعنی نزدیکمی، حتما یه جا قایم شدی. لعنتی!
صبر کن، پریکا!
آخ آخ آخ، درد گرفت
این خرگوش به عنوان باهوش ترین موجود جنگل معروف شده بود، برای همین روباه خوشش نمیومد. آخه به حیثیت روباه ها بر می خوره.
فوه، رورورو، آهای خرگوش، یه لحظه بیا اینجا؟
یه مشکلی دارم می خوام باهات مشورت کنم. اگه مشورت داری همونجا بگو، من عجله دارم. می خوام باهات آشتی کنم. از اونجا که نمی شه دست داد.
بیا دیگه. فکر کنم بهتره دست ندیم. آخه، بدن من پر از شپشه، می خوای بیای شپش بگیری؟
نه، نه، نه، نیا. فهمیدم، پس خداحافظ. امشب بیا شام خونمون، اونجا آشتی می کنیم. باشه، پس اومدی. فوه، رورورو. عجب، خرگوشه چه جوری در رفت. خب،
امشب دیگه…
خب، اون شب، خرگوش اومد در خونه روباه و اول یواشکی یه نگاهی به داخل انداخت.
که چی دید؟ یه حس بدی بهش دست داد.
نمی دونم چیکار کنم. عجب چاقوی تیزیه.
شب بخیر. بله؟ شب بخیر. اوه، بیا تو، بد موقع اومدی، سرما خوردم.
فکر کنم غذا مرغ باشه، درسته؟ آره، یه همچین چیزی.
راستی، چرا چاقو رو زیر پتو قایم کردی؟ از کجا فهمیدی؟ نمی تونی چیزی رو از من مخفی کنی، من همه چیزو می دونم.
اوه، باشه. پس می دونی قراره چه اتفاقی بیفته؟ معلومه که می دونم. من مرغ نمی خورم و بر می گردم خونه، و تو هم کلی داد و بیداد می کنی. اشتباه زدی.
من عاشق مرغ زنجبیلی ام، خداحافظ. صبر کن. لعنت به این حس زرنگیم. اشتباه زدی.
اه، بگیرمت.
لعنت به این خرگوشه پررو. خیلی عصبانیم. باید بگیرمش و تیکه تیکش کنم. نه، نه، خیلی نامردیه. و دو سه روز بعد، یه بعد از ظهر…
هی، شنیدی روباه مرده؟
آره، الان سر کار رفتم خونه روباه اینا، دیدم روباهه روی تختش خشک شده. واقعا؟ مطمئنی؟
قلقلکش دادم ولی تکون نخورد.
برای همین خرگوش اومد خونه روباه. اونا دوستای خیلی صمیمی نبودن، ولی اگه واقعا مرده باشه، حیف می شه.
ها؟
روباه واقعا روی تختش خشک شده بود. هر چقدر نگاه کرد، یه ذره هم تکون نخورد.
عجب بدبختی، انگار واقعا مرده. ولی یه کم عجیبه. مگه نمی گن وقتی کسی می میره و یکی میاد دیدنش، یه پرچم می زنه بالا و بوق می زنه؟
اوم، یه چیز مشکوکی هست.
نباید الکی نزدیک بشم. شاید روباهه هنوز زنده باشه. آخه مگه نمی گن مرده ها پرچم می زنن بالا و بوق می زنن؟ آها، فهمیدم.
پرچم می زنه بالا و بوق می زنه. درست حدس زدم.
پس هنوز زنده ای، ترسو!
برنج!
باختم!
لعنت به این خرگوشه!
دیگه بسه، خیلی عصبانیم!
داره دمم رو می سوزونه!
باید بگیرمش!
آخ!
صبر کن!
هد!
هدست!
صبر کن!
پاتروپن!
صبر کن!
هدپن!
بزن!
صبر کن!
وای وای، خرگوشه اگه این کارو بکنی…
بالاخره کارش تموم شد. دیگه من باهوش ترین موجود این جنگلم.
ها؟
این دیگه چه وضعیه؟
خرگوش!
اونجا چیکار می کنی؟
دارم ماهیگیری می کنم!
دیدی، یه دونه دیگه هم گرفتم!
وقتی روباه شنید که ماهی غذای مورد علاقشه، دیگه نتونست طاقت بیاره. ماهی زیاد هست؟
آره!
انقدر زیاده که آب داره خشک می شه!
این که خیلی بده!
باید زودتر برم!
هی، خرگوش!
منم میام!
آ، اون چیزه…
آ، دلو می گی، آره.
دلو که یه روباه سنگین تر روش بود، با سرعت رفت ته چاه. کمک!
خداحافظ روباه!
تو باید توی چاه تلاش کنی!
خداحافظ!
بای بای روباه!
خداحافظ!
کمک!
خرگوش!