اون یه گل زمینه، چرا چرا؟
این چیزیه که ما می خوایم بدونیم، چیرا پو، هورا هورا هورا به، هورره، هورا پیرا پیرا پو، سکای، داستان سکای، قدیما، داستان قدیما
قدیما توی یه جنگلی، یه روباهی زندگی می کرد که به باهوش بودنش افتخار می کرد.
اوهوی، چه صدای قشنگی داری، پرنده کوچولو
میشه یکم نزدیک تر بخونی؟
متاسفانه، من یه گوشم خوب نمی شنوه.
چه بد. اینجا خوبه؟
آره. ولی اگه بیای بالای سرم، به گوشم نزدیک تره.
بالای سرت؟
صبر کن. اگه بیای روی دندونم، خیلی نزدیک تره، یه لحظه صبر کن ببینم.
باشه.
ها؟
این یه حقه الکی بود.
عجب روباه بدی.
راستی، توی این جنگل یه حیوون باهوش دیگه هم بود.
آره، این خرگوشه. گردو!
اوه، بذار بخورمش.
سلام سنجاب.
سلام، خداحافظ.
عجب خرگوش حقه بازی.
به هر حال، این دو تا، فکر می کردن باهوش ترین حیوونای این جنگلن، و به این موضوع افتخار می کردن. هی، شماها چی شده؟
دختر خاله منو روباه خورد.
همون روباه بدجنس.
خیلی راحت گولش زد.
بهش گفته بود گوشم خوب نمیشنوه و گولش زده بود. چی شده؟
باز یه نقشه ای توی سرته؟
هیچ کس مثل اون حقه باز نیست.
حالا حس خرگوش رو می فهمین؟
پرنده ها می گفتن روباه از همه باهوش تره.
بدجنس… یه همچین کلمه ای هم بهش اضافه کردن. هی، چی خنده داره؟
شماها میگین روباه از همه باهوش تره، ولی اون اسب منه. ها؟ اسب؟
روباه اسب توئه؟
دقیقا.
از زمان پدربزرگم، خرگوشا روباه های باهوش رو به عنوان اسب استفاده می کردن.
یعنی خرگوش از همه باهوش تره.
اوه، واقعا؟
اگه راست میگی که اینطوری میشه. اگه باور نمی کنی، صبر کن.
الان بهت نشون میدم که دارم سوارش میشم.
اوه اوه، فکر خوبی نیست.
چرا همچین حرفی زد؟
خب، روز بعدش…
متاسفم.
روباه داشت توی برکه لاک پشت رو اذیت می کرد که یهو صدای پرنده ها اومد. وای، یه اسب!
چی؟
اسب؟
اسبه داره عرعر می کنه. منظورش منم؟
خرگوشه می گفت.
تو اسب خرگوشی، نه؟ لعنتی!
دروغه!
غیب شد.
غیب شد.52
غیب شد.
خیلی خب، الان خرگوش رو میارم اینجا و کاری می کنم از دهنش در بیاد که همش دروغ بوده. صبر کن. حالا بدو!
روباه که خیلی عصبانی شده بود، با سرعت رفت سمت خونه خرگوش.
هی، خرگوش.
منم، روباه.
یهو صدای بی حال خرگوش از داخل خونه اومد.
آخ، حالم خوب نیست. فکر کنم دیشب زیادی جعفری خوردم.
می خوام باهات حرف بزنم.
یه لحظه بیا کنار برکه.
نمیتونم.
نمیتونم راه برم.
میخوای بغلت کنم ببرمت؟
نه.
می ترسم بندازیم.
ولی…
ها؟
ولی چی؟
اگه بذاری سوار کولت بشم، میام.
اگه زین و برگ داشته باشی، می تونی سوار شی.
دارم.
زین و برگ و افسار هم دارم.
زود باش. افسار چشم بند هم داره؟
فکر کنم داره.
چیکار می کنی؟
زود باش دیگه، ببر منو.
هیچی.
ببخشید.
خب، دارم سوار میشم.
این چه وضعشه؟
ولی قبل از برکه منو پیاده کن.
اگه منو اینطوری ببینن، ممکنه یه سوء تفاهمی پیش بیاد.
باشه بابا.
هر روز یه زن می گیرم، دیگه قدیمی شدم.
فهمیدم.
همین که روباه شروع کرد به راه رفتن، خرگوش یه مهمیز بست به پاش.
مهمیز یه وسیله است که باهاش به پهلوی اسب می زنن.
خیلی درد داره. روباه هر جوری حساب کنی، الان اسب خرگوشه.
هی، داره میاد.
خرگوشه سوارشه.
خب، اینجا پیاده میشم.
اوه، نه، نمیشه.
این دیگه آخرشه.
خب، اگه اینجا پیاده نشم، دیگه نمیشم.
خرگوش، درسته که روباه اسب توئه. ما شاهدیم.
هورا.
صبر کن.
هورا.
بیا اینجا.
صبر کن.
هورا.
وای، داره میاد.
عجب چیز جالبی.
شاید یکی بمیره.
حتی خرگوش هم این دفعه اشتباه کرد.
فرار کرد توی یه سوراخ توی درخت.
این دیگه آخرشه.
نه، خرگوشه.
حالا چه جوری میخوای منو بگیری؟
یهو صدای خرگوش از توی سوراخ اومد.
بیا، هر کی هستی بیا.
یه تبر بیار.
باشه، تبر. من اینجا کشیک میدم.
تا وقتی که برگردی، حواسم هست.
مطمئنی؟
در عوضش یه پای خرگوش برات میفرستم.
اوکی، با کمال میل.
خلاصه، روباه با سرعت رفت تا تبر بیاره.
وقتی روباه رفت، دوباره از توی سوراخ صدا اومد. کی اونجاست؟
هه، اگه نمیخوای جواب بدی، نده.
هر کی اونجاست، به من چه.
ولی اگه اون تو کرکس نباشه، خیلی بد میشه.
اگه یه سنجاب چاق و چله ببینه، از خوشحالی گریه میکنه.
ها؟
چاق و چله؟
سنجاب؟
همین که کرکس شکمو اینو شنید، دیگه نتونست طاقت بیاره.
خرگوش، یه جوری اون سنجاب رو بفرست برای من.
باشه.
اون طرف درخت، یه سوراخ کوچیک هست، جلوی اون منتظر باش.
الان سنجاب رو میدوم اون طرف.
یهو یه سر و صدای خیلی زیادی از توی درخت اومد.
حتما خرگوش داره دنبال سنجاب می کنه.
ولی وقتی کرکس رفت پشت درخت، دید که هیچ سوراخی اونجا نیست. کرکس!
خیلی خب، خرگوش. خوب جایی اومدی. خرگوش رو ندیدین؟
نه، البته که دیگه اینجا نیست.
لعنت.
گذاشت در بره.
شام امشب از دست رفت. کرکس!
من هیچی نمیدونم.
خرگوش امروز جون سالم به در برد.