چارلز داروین چارلز داروین حدود ۱۰۰ سال پیش، نظریه جدیدی درباره تکامل موجودات زنده ارائه داد. او یک طبیعت‌شناس انگلیسی بود. - چارلز!
- بله، پدر!
- گوش کن.
- به عنوان یک عضو خانواده داروین، باید درست درس بخونی و سربلندمون کنی!
- بله، پدر!
- موفق باشی!
- پدر!
- من به شما افتخار می‌کنم.
- چون شما یکی از معدود پزشکانی هستید که در این زمانه، پزشکی رو به‌طور کامل یاد گرفتید. - خواهر، من رفتم!
- موفق باشی!
- خانواده ما پر از دانشمند و شاعر هست. حتی پدربزرگم هم یک گیاه‌شناس برجسته بود.
- به همین دلیل، پدرم می‌خواد من هم جانشین شایسته‌ای برای خانواده داروین باشم. - برای همین هر روز می‌گه: "باید درست درس بخونی!"
- تو باید مثل من پزشک بشی!
- اسم خانواده داروین رو لکه‌دار نکن!
- هر بار که می‌بینمش، همین رو می‌گه.
- اما من چیزهایی رو بیشتر از درس دوست دارم.
- مثلاً وقتی به این فکر می‌کنم که غنچه‌ای که دیروز دیدم، امروز چه تغییری کرده، دلم می‌خواد سریع برم ببینمش.
- هاهاها!
- هه‌هه‌هه‌هه!
- هی چارلی، نمی‌خوای بریم از مغازه هلو بخریم؟
- نه، بیا بریم همه حشرات رو جمع کنیم! - وقتی اینو می‌شنوم، سریع می‌گم: "باشه!"
- چالش رو قبول کردم!
- و این‌طور می‌شه که... - چارلز، درس خوندنت چی شد؟
- ۱۹، ۲۰، ۲۱، ۲۲، ۲۳... - شرط می‌بندم هیچ‌کس نمی‌دونه که زیر ریشه درخت‌ها و توی خاک هم حشره پیدا می‌شه.
- نگاه کن، یه سوسک شاخدار!
- ۲۴!
- یه سوسک کاغذی، ۲۵...
- خب بچه‌ها، همه جمع شدن؟ - آره، چارلی.
- ۱۲ نوع سوسک، ۸ نوع ملخ، ۲۰ نوع پروانه، ۱۰ نوع سنجاقک، ۷ پیله پروانه. - خب، چی داری؟
- باختم.
- تو واقعاً تو جمع کردن چیزها استعداد داری.
- تسلیمم.
- چون دوستش دارم، راحت جمعشون می‌کنم.
- تو حتی صدف‌های عجیب هم جمع می‌کنی، درسته؟
- و اسامی گیاهان رو هم خیلی خوب بلدی.
- تو واقعاً فوق‌العاده‌ای.
- اما بزرگ‌ترها دیدگاه متفاوتی دارن.
- مخصوصاً پدرم خیلی متفاوت فکر می‌کنه.
- برای من، سنگ‌های معدنی و گیاهان خاص شروزبری خیلی ارزشمند بودن، - اما برای پدرم، انگار اینا فقط زباله بودن.
- چارلز، تو باید پزشک بشی.
- دیگه نباید این کارها رو بکنی.
- درس بخون.
- من هم سعی کردم هر روز پشت میز بشینم و درس بخونم، - اما همیشه فکر گل‌ها و حشرات می‌اومد سراغم.
- نمی‌دونم چرا.
- خوشحال کردن پدر واقعاً خسته‌کننده‌ست.
- اما وقتی بیرون قدم می‌زنم، کلی چیزهای جالب می‌بینم.
- مثلاً وقتی یه پرنده نادر پیدا می‌کنم و کتاب رو باز می‌کنم، هیجان‌زده می‌شم.
- چون اگه توی کتاب نباشه، من به عنوان کسی که این پرنده رو کشف کرده، توی تاریخ می‌مونم. - اوه، اینجاست.
...
- سلام خواهر، من برگشتم.
- جیب‌هات رو نشون بده.
- هه، فکر نکنم چیزی توش باشه.
- آره، درسته.
- جیب‌های چارلز همیشه خالیه، مخصوصاً وقتی از بیرون برمی‌گرده.
- خب، نشونم بده.
- خواهر، برگشتم.
- جیب‌هات...
- عجیبه...
- چارلز، درس‌هات رو می‌خونی، درسته؟
- بله، پدر.
- دوباره چیزهای بی‌ارزش جمع نمی‌کنی، نه؟
- نه، اصلاً.
- خب.
- یه روز، وقتی ۱۶ سالم بود، پدرم گفت:
- وقتشه که پزشکی رو جدی یاد بگیری. - برات توی دانشگاه ادینبرو ثبت‌نام کردم.
- برو و درست پزشکی بخون.
- من که از بچگی می‌دونستم باید پزشک بشم، برای اینکه پدرم رو خوشحال کنم، قبول کردم.
- اما کلاس‌های دانشگاه اصلاً برام جذاب نبود.
- اما به جاش، دوستان فوق‌العاده‌ای پیدا کردم.
- آدم‌هایی که مثل دوران بچگی من، عاشق طبیعت بودن.
- من هم به گروهشون پیوستم.
- و از محققان برجسته، چیزهای زیادی درباره طبیعت و زیست‌شناسی یاد گرفتم.
- اما وقتی پدرم فهمید که من علاقه‌ای به پزشکی ندارم، تصمیم گرفت که من کشیش بشم.
- اما من دیگه مسیر زندگی خودم رو انتخاب کرده بودم.
- به دانشگاه کمبریج رفتم و بعد از فارغ‌التحصیلی، سوار کشتی "بیگل" شدم - و به یک سفر اکتشافی دور دنیا رفتم.
- پدرم گفت: "هر کاری می‌خوای بکن. من دیگه دخالت نمی‌کنم."
- این سفر، دید من رو به عنوان یک طبیعت‌شناس باز کرد - و باعث شد به عمق پیدایش موجودات زنده فکر کنم.
- وقتی برگشتم، شروع به تحقیق درباره نظریه‌ای کردم که سال‌ها در ذهنم بود.
- اینکه فقط موجوداتی که با شرایط طبیعت سازگار می‌شن، زنده می‌مونن و تکامل پیدا می‌کنن.
- و این‌طور شد که بعد از ۲۰ سال، کتاب معروف "منشأ انواع" رو نوشتم.
- بچه‌ها، توی این دنیا باید قوی زندگی کنید.