- دریای مدیترانه‌ی زمردین، نسیم ملایم و مرغ‌های دریایی.
- در این فصل، مسافری که شادی به ارمغان می‌آورد، ظاهر می‌شود.
- مردم ایتالیا با چنین افکاری قلبشان به تپش می‌افتد.
- لوسیو، کشتی پدرت رو دیدی؟
- اون مرده.
- مرده‌ها برنمی‌گردن. - امروز چه سوغاتی می‌خوای؟
- یه عروسک!
- کشتی پدرت حتماً برمی‌گرده، لوسیو. - تو کی هستی؟
- من کسی‌ام که در سفرهایم داستان می‌سازم.
- می‌خوای یکی از داستان‌هام رو برات تعریف کنم؟
- قدیما، توی یه روستای دورافتاده در دانمارک، پسری به اسم هانس زندگی می‌کرد.
- پدر هانس یه کفاش فقیر بود.
- یه روز سرد زمستونی، همه می‌گفتن پدرت مرده و گریه می‌کردن.
- ولی هانس یه فکر دیگه‌ای داشت.
- پدرم نمرده، رفته کشور زمستون بازی کنه.
- پس زمستون بعدی حتماً برمی‌گرده.
- از اون موقع خیلی گذشته.
- ولی هانس هنوز امیدشو از دست نداده و منتظر زمستونه.
- داشتن چنین رویایی، هانس چه احمقیه.
- ولی تو هم رویاهاتو کنار نذاشتی.
- واسه همین هر روز اینجا می‌شینی، نه؟
- دیگه رویایی نمونده.
- منم باید برم شهر و کار کنم.
- هانس هم وقتی چهارده ساله بود به شهر رفت.
- با یه لباس خیلی عجیب.
- توی شهر، هانس دنبال یه تئاتر می‌گشت.
- من می‌تونم آواز بخونم، برقصم، هر کاری کنم.
- منو به عنوان بازیگر استخدام کنید.
- ولی هیچ تئاتری استخدامش نکرد. - و توی جیبش هم پولی نبود. - کبریت می‌خوای؟
- ببخشید، من پول ندارم.
- سردته، نه؟
- اینو بگیر، گرم شو.
- ممنون.
- هانس روی یه نیمکت برفی نشست و داستانی درباره اون دختر مهربون کبریت‌فروش توی ذهنش ساخت.
- تا وقتی حتی یه کبریت هم نفروختی، حق نداری برگردی خونه. - برو بفروش!
- کبریت می‌خوای؟
- وقتی آخرین کبریت هم تموم بشه، دختر از سرما می‌میره.
- چطور می‌تونم دختر رو خوشحال کنم؟
- هانس با وجود سرما، همچنان به فکر کردن ادامه داد.
- خداحافظ.
- لوسیو، بدبختی بخشی از زندگیه.
- ولی همیشه هم اتفاقای بد نمی‌افته. - لوسیو!
- روز بعد بارون سردی می‌بارید. - پدرت چی شد؟
- یه نفر دیگه با همون اسم بود.
- لوسیو، هانس هم تنها بود. - ولی می‌دونی...
- بله، آقا!
- مثل بقیه رفتار کن!
- مثل بقیه!
- آقا، من اینو درست کردم. - لطفاً نگاه کنید.
- ببینید.
- چرا نمی‌تونی مثل بقیه باشی؟ - برو اونجا بایست!
- برو کنار!
- هانس تنها بود.
- توی اون لحظه، داستانی به ذهنش رسید.
- اون داستان "جوجه اردک زشت" بود.
- چرا مثل بقیه نیستی؟
- زمستون طولانی.
- توی اون مدت، جوجه اردک زشت از مادر و خواهر و برادرهاش جدا شد و تنها لرزید.
- نور برگشت و برف رو آب کرد.
- خواهر و برادرهاش درست شبیه مادرشون شدن.
- ولی جوجه اردک زشت تنها موند. - درسته!
- جوجه اردک زشت در واقع یه بچه قو زیبا بود!
- و به آسمون پرواز کرد!
- باز داری یه داستان جدید می‌سازی، نه؟
- منم دوست دارم هانس رو ببینم. - هانس کجاست؟
- لوسیو، هانس همیشه کنار توئه.
- اینو بهت هدیه می‌دم. - بعدش چی شد؟
- هانس با وجود فقر شدید، شروع به درس خوندن کرد.
- درس؟
- من از درس خوشم نمیاد.
- ولی درس خوندن هانس برای این نبود که نمره‌های خوب بگیره و پز بده. - پس برای چی بود؟
- هانس عاشق ساختن داستان بود.
- ولی تصمیم گرفت که فقط به ساختن داستان اکتفا نکنه و اونا رو به صورت زیبا و درست بنویسه.
- برای این کار، باید نوشتن یاد می‌گرفت و با اصول نوشتن آشنا می‌شد.
- توی سرمایی که حتی جوهر یخ می‌زد، - هانس با شکم گرسنه مشغول نوشتن بود.
- هانس تویی.
- و تو یه نویسنده بزرگ می‌شی.
- ولی هانس بزرگ نیست.
- فقط اینکه هانس تسلیم زندگی سخت نشد و رویاشو حفظ کرد.
- لوسیو، بیا بریم بندر. - باشه. یه روزی حتماً...
- یه روزی...
- حدود ۱۷۰ سال پیش، هانس کریستین اندرسن در دانمارک به دنیا اومد و - نویسنده‌ای شد که داستان‌های شگفت‌انگیزی خلق کرد. اینو همه می‌دونن.