- ژان آنری کازیمیر فابر حدود ۱۵۰ سال پیش در یک روستای فقیر در فرانسه به دنیا آمد.
- در روستایی که فابر کودکی‌اش را در آن سپری کرد، جویباری جریان داشت که او عاشقش بود.
- او در کتاب "حشره‌نگاری" خود نوشت: - من بعدها نقاشی‌ها و آثار باشکوهی دیدم، - اما هیچ‌چیزی در خاطراتم نمی‌تواند با جریان زیبای این جویبار ساده برابری کند.
- خانه‌ای که فابر در آن به دنیا آمد، حتی در میان خانه‌های فقیر این روستا نیز بسیار فقیرانه بود. - به همین دلیل، مدتی نزد پدربزرگش زندگی کرد.
- اما فابرِ جوان هرگز احساس بدبختی نمی‌کرد.
- چرا؟
- چون او کودکی با روحی غنی بود و همیشه با ذهنی پر از ایده زندگی می‌کرد.
- سلام به همه!
- من فابر هستم.
- عاشق حشرات و گیاهان هستم و همه آن‌ها دوستان من هستند.
- پوست من پر از حشرات است، درست مثل این.
- یعنی من عاشق حشرات هستم.
- هی، لطفاً مزاحم نشو، رفیق.
- نمی‌تونم اونجا برم، نه؟
- اوه، ببخشید، ببخشید. - مزاحم حمل غذای سرگین‌غلتان شدم. - خونه‌ات کجاست؟
- تازه می‌خوام بسازمش.
- زندگی سختی داشت.
- خانواده‌اش مدام جا به جا می‌شدند و هر بار زندگی‌شان سخت‌تر می‌شد.
- در نهایت، متأسفانه، خانواده از هم پاشید.
- فابرِ جوان مجبور شد به تنهایی کار کند.
- با این همه سختی، احتمالاً ما را فراموش کرده، نه؟
- اما نه، قلب فابر هرگز تغییر نکرد.
- او همچنان عاشق طبیعت و حشرات بود و به تنهایی به مطالعه و عشق به کتاب ادامه داد.
- او در آزمون مدرسه تربیت معلم شرکت کرد و به عنوان نفر اول قبول شد!
- پس از ۹ سال، او معلم علوم مدرسه شد، اما همچنان فقیر بود.
- اما همچنان فقیر بود.
- اوه، یک سوسک طلایی!
- هی، آقای فابر، هنوز هم فقیر هستی؟
- من...
...
- تو هم مثل همیشه‌ای.
- فابر یک میز کوچک خرید.
- این میز، میز یادبود او شد که تمام تحقیقات و نوشته‌هایش روی آن انجام شد.
- شهری که مدرسه تربیت معلم در آن قرار داشت، طبیعتی غنی داشت.
- گنجینه‌ای از طبیعت.
- فابر در اینجا با حشرات و گیاهان بسیاری در تماس بود.
- او به تنهایی ریاضیات و فیزیک را آموخت.
- او واقعاً یک "عاشق مطالعه" بود.
- هی، معلم به یه حشره تبدیل شده!
- نگاه کن، رفیق!
- سرانجام، فابر به عنوان معلم دبیرستان به یک مدرسه جدید منتقل شد.
- جایی زیبا و سرسبز.
- یک جزیره با دشت‌های پر از گل.
- فابر در حالی که فیزیک درس می‌داد، در طبیعت به گشت و گذار می‌پرداخت.
- حقوقش افزایش یافت و برای اولین بار احساس خوشبختی کرد.
- یک روز، یک استاد برجسته گیاه‌شناسی از دانشگاه به دیدار فابر آمد.
- آن‌ها با هم به مشاهده گیاهان و حشرات پرداختند و به شدت با هم دوست شدند.
- فابر، به نظر می‌رسد تو باید به جای ریاضیات و فیزیک، در زمینه حشرات تخصص پیدا کنی.
- تو واقعاً عاشق حشراتی، نه؟ - عاشق حشرات؟
- در آن لحظه، فابر احساس کرد که مسیر زندگی‌اش به او نشان داده شده است. - باشه!
- از حالا به بعد واقعاً عاشق حشرات خواهم شد!
- حتی اگر فقیر شوم، تسلیم نمی‌شوم!
- از آن زمان، فابر خود را وقف تاریخ طبیعی کرد و تصمیم گرفت زندگی‌اش را با حشرات بگذراند.
- اما فابر خیلی زود بیمار شد و به شهر مدرسه تربیت معلم بازگشت...
- و همراه با فقر به زندگی خود ادامه داد. - عاشق حشرات یعنی چی؟
- یعنی حشره فقر!
- با این حال، فابر بیش از هر زمان دیگری به مشاهده و ثبت زندگی حشرات پرداخت.
- در قلبم، هیزم‌هایی جمع شده بودند.
- و حالا آن هیزم‌ها شعله‌ور شده‌اند.
- هی، رفیق، به نظر می‌رسه تو هم وارد دنیای ما شدی.
- بله، بیایید با هم دوست باشیم.
- من هم یک "حشره فقر" هستم. - و یک روز...
- این آدم ژنده‌پوش کیه؟
- شاید در حال تحقیق درباره فقر باشه.
- آیا این یک علم جدیده؟
- استاد، نمی‌تونستی لباس بهتری بپوشی؟
- همه دارن بهت زل می‌زنن.
- این بهترین لباس منه. - واقعاً؟
- ولی نگاه کن، لباس‌های اون‌ها مثل...
- سوسک‌های جواهرنشان می‌مونه.
- ژان، آنری، کازیمیر، فابر.
- خوش آمدی، امپراتور ناپلئون.
- اوه، این... آرام باش.
- این خیلی جالبه.
- این فوق‌العاده‌ست.
- عالیه، عالیه، عالیه، عالیه.
- نه، فقط خواستم پاریس رو به دوستانم نشون بدم.
- این از شما بعیده، استاد.
- اما با یک مدال نمی‌تونی شکمت رو سیر کنی.
- همچنان فقیر بود و حتی خانه‌اش را از دست داد.
- بنابراین شروع به نوشتن کتاب کرد تا درآمدی داشته باشد.
- او پشت میز کوچک خود می‌نوشت.
- در این زمان، فابر بیش از ۵۰ سال داشت.
- زندگی روزمره او کاملاً شبیه به زندگی حشرات بود.
- و فابر زندگی حشراتی که تمام عمرش مشاهده کرده بود را در کتابی به نام "حشره‌نگاری" منتشر کرد.
- اولین جلد این کتاب درباره ما، سرگین‌غلتان‌ها بود.
- در این کتاب، هر حشره مانند یک جواهر زیبا می‌درخشید و قلب خوانندگان را تسخیر می‌کرد.
- این کتاب هم شعر بود و هم ادبیات.
- و یک نکته مهم دیگر.
- حشره‌شناسی فابر بر پایه مشاهده و ثبت زندگی حشرات اطرافش بود - و او شاخه‌ای جدید به نام بوم‌شناسی را پایه‌گذاری کرد.
- در سال‌های پایانی عمرش، او یک آزمایشگاه در یک روستای دورافتاده ساخت و در آنجا - کتاب‌های بیشتری درباره حشرات نوشت، در حالی که با آن‌ها وقت می‌گذراند.
- به این ترتیب، فابر زندگی‌اش را در فقر به پایان رساند.
- اما او یک شاعر بزرگ بود که عاشق حشرات بود و از زندگی آن‌ها آموخت - و تلاش کرد مانند آن‌ها زندگی کند. - ممنون از تماشای شما.