- این داستان از زندانی در جنوای ایتالیا آغاز می‌شود.
- حدود ۶۰۰ سال پیش.
- در آن زمان، ایتالیا به کشورهای کوچک تقسیم شده بود که با یکدیگر دشمنی داشتند و - دیوارهایی به دور قلب‌هایشان کشیده بودند، درست مثل این زندان.
- این افراد زندانیانی ونیزی بودند که در جنگ با جنوا اسیر شده بودند، - و در میان آن‌ها پیرمردی به نام مارکو بود.
- اما آن آب ناگهان شعله‌ور شد. - آب؟ آب شعله‌ور شد؟
- بله، آسمان بیابان را سوزاند.
- این حرف‌های بی‌اساسش آدم را عصبانی می‌کند. - آب که نمی‌سوزد!
- اما دنیا پر از شگفتی است. - مثلاً، در شرق دور، جزیره‌ای به نام ژاپن وجود دارد - که کاخ‌هایش از سقف تا کف از طلای خالص ساخته شده‌اند.
- واقعاً گنجینه‌ای از طلاست. - پیرمرد، شاید داری خواب می‌بینی.
- دنیا پر از شگفتی است.
- من این‌ها را با چشمان خودم دیده‌ام.
- چرا حرف‌هایش را باور نمی‌کنید؟
- آقای مارکو، من می‌خواهم داستان سفرتان را بشنوم.
- واقعاً؟
- خب، پس برایت تعریف می‌کنم.
- این زمانی بود که من ۱۷ ساله بودم. - پدر و عمویم تصمیم گرفتند دوباره به سرزمین‌های دور سفر کنند.
- لطفاً، خواهش می‌کنم.
- من را هم با خودتان ببرید.
- هر کاری می‌کنم.
- بار می‌برم، آب می‌آورم، آشپزی می‌کنم.
- نه، مارکو، این سفر برای یک بچه خیلی سخت است.
- ولی من دیگر بچه نیستم.
- لطفاً از عمویم هم بخواهید.
- من خیلی اصرار کردم.
- سفر به سرزمین‌های دور، ماجراجویی، من خیلی دلم می‌خواست بروم.
- بالاخره پدرم اجازه داد. - زنده باد!
- و اینگونه ما ونیز، سرزمین مادری‌مان، را ترک کردیم.
- سفر به سرزمین‌های دور همیشه خاص است.
- سرزمین مادری در مه ناپدید می‌شود. آیا زنده بازخواهم گشت؟
- اما وقتی به افق دوردست نگاه می‌کنم، احساس قدرت می‌کنم.
- دریای مدیترانه آرام بود.
- بدون طوفان، دزدان دریایی یا جریان‌های خطرناک، - ما سالم به بندر آکر رسیدیم.
- حالا ماجراجویی واقعی شروع می‌شود.
- در آکر، نامه‌ای از پاپ و روغن مقدس برای امپراتور قبلا دریافت کردیم - و دو راهب و همراهانشان به ما پیوستند. - دزدان راهزن؟
- بله، همینطور است، راهب محترم.
- این دزدان با یک طلسم روز را به شب تبدیل می‌کنند و مردم را می‌کشند - یا به بردگی می‌فروشند.
- اوه، یادم آمد که کار مهمی دارم. - باید فوراً برگردم.
- چی؟
- این نامه پاپ و روغن مقدس است. - خداحافظ!
- ما به راهمان ادامه دادیم.
- به سمت شرق، به سوی سرزمین‌های دور.
- آبی نیست.
- کلید قبر است.
- چی؟
- پدر...
- فرمانده...
- مارکو، حالت خوبه؟
- فرمانده!
- مارکو!
- خوشحالم!
- مارکو، حالت خوبه؟
- بله، فرمانده!
- اما پدر، چی شده؟
- کسی دستگیر شده.
- چی شده؟ - فقط ما سه نفر باقی موندیم؟
- فقط سه نفر شدیم.
- اما خانواده پولو تسلیم نشدند.
- ما به سمت شرق حرکت کردیم، از فلات ایران گذشتیم و از کوه‌های پامیر عبور کردیم.
- شب و روز سفر کردیم.
- خوردن و خوابیدنمان هم روی اسب بود.
- همانطور که قبلاً گفتم، آب‌های شعله‌ور، کوه‌هایی از نمک و دره‌هایی پر از جواهرات را در این مسیر دیدیم.
- همچنین سرمای شدید شب‌های فلات را تجربه کردیم.
- و بعد از سرما، به گرمای سوزان بیابان رسیدیم.
- سی روز بدون دیدن حتی یک شاخه علف سفر کردیم.
- با طوفان‌های شن وحشتناکی روبرو شدیم.
- دنیا خیلی بزرگ است.
- وقتی به انتهای بیابان رسیدیم، سه سال از سفرمان گذشته بود.
- ما واقعاً خسته و فرسوده شده بودیم.
- آه!
- باز هم دزدان؟
- نمی‌دانم. اما دیگر نمی‌توانیم فرار کنیم.
- آیا شما خانواده پولو از ونیز هستید؟ ما برای استقبال از شما آمده‌ایم.
- آه، بالاخره به سرزمین چین رسیدیم.
- شکوه و عظمت این شهر، که پایتخت امپراتور قبلا بود، بی‌نظیر بود.
- سلام، خوش آمدید، خانواده پولو.
- اعلیحضرت، این هم نامه پاپ و روغن مقدس.
- آفرین، آفرین. خیلی خوب.
- این جوان کیست؟
- اعلیحضرت، این پسر من است.
- نامش مارکو است، مارکو پولو. - مارکو، بیا کنار من.
- و اینگونه بود که من در دربار امپراتور قبلا خدمت کردم.
- من عظمت و شگفتی‌های این دنیا را با تمام وجود حس کردم.
- و اینگونه ۱۷ سال از زندگی من مثل یک رویا گذشت.
- تا اینکه یک روز، از امپراتور اجازه خواستیم که به وطن بازگردیم.
- خوشبختانه، امپراتور به ما اجازه داد، به شرطی که شاهزاده خانمی را به ایران همراهی کنیم.
- لطفاً دوباره به دیدن من بیایید. قول می‌دهید؟ - بله، حتماً!
- امپراتور قبلا ۱۴ کشتی بزرگ و ۲۰۰۰ نفر همراه برای ما فراهم کرد.
- کاروان ما از تنگه مالاکا عبور کرد و از میان گرمای سوزان اقیانوس هند به سوی ایران حرکت کرد. - اما بیماری‌ها و طوفان‌های سهمگین بسیاری از افراد ما را از بین برد.
- از ۲۰۰۰ نفر همراه، فقط ۱۸ نفر زنده ماندند و از ۱۴ کشتی، فقط یک کشتی باقی ماند.
- با این حال، توانستیم شاهزاده را به سلامت به ایران برسانیم.
- اما سفر سخت ما تقریباً به پایان رسیده بود.
- ما عجله کردیم.
- ونیز عزیز، بعد از ۲۵ سال بازگشتیم.
- اما هیچ‌کس ما را نمی‌شناخت. - بالاخره رسیدیم! - تو کی هستی؟
- من مارکو پولو هستم.
- و این پدرم نیکولو است.
- و این عمویم مافئو است.
- این غیرممکن است.
- آن‌ها سال‌ها پیش مرده‌اند.
- اما ما زنده‌ایم. نگاه کن!
- باور نمی‌کنم.
- در را باز کن.
- من مارکو پولو هستم.
- و اینجا نیکولو و مافئو پولو هستند.
- ما بعد از ۲۵ سال از شرق دور برگشتیم. در را باز کن.
- من داستان‌های شرق را برای همه تعریف کردم. - اما هیچ‌کس باور نکرد.
- طبیعی است.
- چه کسی این حرف‌ها را باور می‌کند؟ - درست است.
- چرا می‌خندید؟
- چرا باور نمی‌کنید؟
- این حقیقت است.
- هنوز هم می‌گوید!
- اما آن سرزمین‌های دور و شگفت‌انگیز واقعاً وجود داشتند.
- باور کردن مارکو پولو برای مردم اروپا در آن زمان دشوار بود.
- اما کتاب "سفرهای مارکو پولو" که توسط روستیکلو نوشته شد، - الهام‌بخش کاشفان بزرگی شد و مسیرهای دریایی به هند، قاره آمریکا و سفر به دور دنیا کشف شدند.