- شام آماده است!
- آلو!
- کجایی؟
- اینجا چه کار می‌کنی؟
- با آن تخم‌مرغ چه می‌کنی؟
- می‌خواهم جوجه‌اش کنم. - جوجه‌اش کنی؟
- خودت؟
- این واقعاً خنده‌دار است. - وای، شما دو نفر اینجا چه می‌کنید؟
- آلو دارد تخم‌مرغ را گرم می‌کند! - واقعاً؟
- این کار جواب نمی‌دهد، نمی‌دهد.
- چرا؟ مگر پرنده مادر تخم‌مرغ را گرم نمی‌کند؟
- آلو، دست‌های تو با بدن پرنده مادر فرق دارد، - همه چیز فرق دارد. - باشه، من انجامش می‌دهم!
- شروع کنیم!
- آلو!
- بگیرش!
- آلو، نوبت توست!
- آلو... - هی، چرا پروانه پرواز می‌کند؟
- چرا پروانه پرواز می‌کند؟
- خب، چون بال دارد. - چرا بال داشتن باعث پرواز می‌شود؟
- خب، چون...
- این حرف‌ها را ول کن، زود باش... - نه، چرا؟
- چرا؟
- هی... چرا؟
- چرا آتش می‌سوزد؟
- باز شروع شد.
- ببین آلو...
- چون می‌سوزد، به آن آتش می‌گویند.
- چیزی که می‌سوزد، آتش است. - اما چرا می‌سوزد؟
- آتش چیست؟
- بس کن!
- مزاحم نشو، واقعاً مزاحم هستی. - برو آن طرف!
- آتش چیست؟
- از کجا به وجود می‌آید؟
- آهان!
- آتش!
- خاموش شد...
- کیست؟
- کی آنجاست؟
- آلو!
- تو بودی؟
- این کار تو بود؟
- چه کار کردی؟
- گوش کن!
- بابا!
- من می‌خواستم بدانم!
- چرا آتش... - چه می‌گویی؟
- این پسر کنجکاو به نام آلو، بالاخره وارد مدرسه ابتدایی شد.
- این گنجشک است.
- این دارکوب است.
- معلم!
- بله، آلو؟
- چرا به گنجشک می‌گویند گنجشک؟
- خب... خب، ببین... - هی!
- باز هم سوال‌های آلو شروع شد!
- ایول!
- ۳ به علاوه ۶ چند می‌شود؟
- بله، تو؟
- چرا ۱ به علاوه ۱ می‌شود ۲؟
- چی گفتی؟
- باز هم این سوال‌های واضح...
- سوال‌های آلو، در واقع به اصول اولیه مسائل اشاره داشتند.
- اما واقعاً برای همه مزاحمت ایجاد می‌کند. - ولی او...
- من خودم به او آموزش می‌دهم.
- و اینگونه، زندگی مدرسه‌ای آلو فقط سه ماه طول کشید.
- از فردای آن روز، مدرسه‌ای با یک دانش‌آموز و یک معلم (مادرش) شروع شد.
- راز پرواز پروانه در بال‌های بزرگش و هوایی است که در آن شنا می‌کند.
- او در هوا شنا می‌کند.
- آلو، بیا.
- برویم پروانه‌ها را ببینیم.
- واقعاً؟
- بریم!
- بیا، مامان!
- چی؟
- پروانه در حال تولد است! - واقعاً!
- درست مثل کتاب!
- درست است، آلو.
- کتاب بخوان، مشاهده کن و فکر کن.
- تو یک کنجکاو هستی.
- و آلو عاشق کتاب خواندن شد.
- او حتی یک آزمایشگاه کوچک در زیرزمین خانه ساخت.
- بیا، مایکل، بنوش. - این چیست؟
- داروی پرواز.
- واقعاً؟
- بنشین.
- به زودی مثل بادکنک بالا می‌روی.
- آه، اثر کرد.
- به زودی پرواز می‌کنی. - چه شده؟
- چه خبر است؟
- باز هم آزمایش، آلو؟
- ببین...
- این یک آزمایش است.
- اما...
- نباید دیگران را آزمایش کنی.
- ببخشید، مامان.
- برای خرید تجهیزات بهتر، آلو شروع به فروش سبزیجات و روزنامه کرد.
- روزنامه!
- او حتی یک آزمایشگاه کوچک در یک واگن قطار ساخت.
- و علاقه‌اش به برق و تلگراف بیشتر شد.
- او در یک اداره تلگراف در بوستون مشغول به کار شد.
- این را انجام بده، آقای ادیسون. - بله.
- آلو، یا همان ادیسون، تصمیم گرفت...
- با پس‌اندازش بلیط نیویورک بخرد.
- مامان، من مخترع می‌شوم.
- در نیویورک، ادیسون توانست با استفاده از مهارت‌هایش - اولین آزمایشگاه شخصی‌اش را بسازد.
- رئیس، تلگرافی آمده. - مادر، بازگشت.
- مامان... مامان...
- درست است، آلو.
- باور کن و ادامه بده، کنجکاو کوچک.
- و همیشه کنجکاوی‌ات را حفظ کن.
- توماس آلوا ادیسون بعداً اختراعات بسیاری انجام داد - و در سال ۱۹۳۱ در سن ۸۴ سالگی درگذشت.
- و در پاییز ۱۸۷۹، با اختراع لامپ رشته‌ای...
- کنجکاوی یک پسر کوچک به نتیجه رسید.
- و او این هدیه شگفت‌انگیز را به تمام بشریت تقدیم کرد.