- در سال 1863، جنگ داخلی آمریکا به اوج شدت خود رسیده بود.
- در ماه فوریه همان سال، رئیس‌جمهور وقت، آبراهام لینکلن، - در میان مشغله‌های فراوان خود، به دیدار پسر بیمار خود، ویلی، رفت.
- او اکنون در راه بازگشت به کاخ سفید بود.
- نه، توقف کنید.
- طبق قوانین ارتش، فراریان در میدان جنگ باید اعدام شوند.
- آقای رئیس‌جمهور، خواهش می‌کنم او را عفو نکنید.
- ما نمی‌توانیم برای چنین افرادی بجنگیم.
- در دنیا انواع انسان‌ها وجود دارند؛ قوی و ضعیف.
- کشور ما از همین افراد تشکیل شده است.
- کاپیتان، لطفاً او را آزاد کنید.
- بله، جیمی اسمیت، فوراً از رئیس‌جمهور تشکر کن.
- او تب دارد. من دکتری می‌آورم تا او را معاینه کند.
- دکتر کاخ سفید پس از معاینه جیمی گفت که او باید دو تا سه روز استراحت کند. - مارثا، حالش چطور است؟
- خوب خوابیده است.
- بیچاره، احتمالاً به یاد جنگ افتاده است.
- جیمی، وقتی صدای سوختن چوب را می‌شنوم، من هم به گذشته‌های دور فکر می‌کنم.
- این مربوط به سال‌ها پیش است.
- لینکلن در منطقه‌ای دورافتاده به دنیا آمد و در ده سالگی مجبور بود - به پدرش در کارهای سخت کمک کند.
- در آن زمان، بزرگ‌ترین خوشحالی من خواندن کتاب بود.
- اما در مناطق دورافتاده، افراد کمی کتاب داشتند.
- گاهی مجبور بودم مسافت زیادی را برای قرض گرفتن کتاب طی کنم.
- یک کتاب را بارها و بارها می‌خواندم.
- و به آنچه در کتاب نوشته شده بود، عمیقاً باور داشتم.
- این مربوط به گذشته‌های دور است. - جیمی، درباره زادگاهت برایم بگو.
- نه!
- نمی‌خواهم آن روزها را به یاد بیاورم.
- آقای رئیس‌جمهور، ارتش سوم شکست خورده است. - چه کنیم؟
- چه؟
- دشمن تا 150 مایلی واشنگتن پیشروی کرده است.
- خوب، برویم.
- جیمی، شب بخیر.
- بحران ارتش شمال ادامه داشت و لینکلن حتی فرصت خوابیدن نداشت.
- آقای رئیس‌جمهور، جیمی اسمیت آدم بدی است.
- پلیس به من اطلاع داد که او در حین فرار، بدون هیچ دلیلی به یک سیاه‌پوست حمله کرده است. - آیا این درست است؟ حمله به سیاه‌پوست؟
- ما برای آزادی سیاه‌پوستان خون می‌دهیم، اما او چنین کاری کرده است. - جیمی، آیا این حقیقت دارد؟
- من و سیاه‌پوستان... اگر سیاه‌پوستان نبودند، این جنگ وحشتناک اتفاق نمی‌افتاد.
- جیمی، سیاه‌پوستان به خواست خود به آمریکا نیامدند.
- بله، آن‌ها از آفریقا به عنوان برده آورده شدند. - لغو این نظام بی‌رحمانه برده‌داری وظیفه ماست. - شمال موافق بود، اما جنوب مخالفت کرد و این باعث جنگ داخلی شد.
- جیمی، آزاد کردن بردگان وظیفه انسانی ماست.
- جیمی، بلند شو. - باید تو را به زندان ارتش تحویل دهم.
- نه، این کار را نکنید. - جیمی هنوز بهبودی کامل نیافته است.
- کاپیتان، لطفاً اجازه دهید او یک شب دیگر اینجا بماند.
- این... - همان شب، لینکلن در میان مشغله‌هایش به دیدار جیمی رفت.
- این مربوط به زمانی است که من هم‌سن تو بودم.
- در ایالت ایندیانا، یک بار انتخابات محلی برگزار شد. - آن زمان برای اولین بار سخنرانی شنیدم و خیلی جالب بود. - با خودم گفتم من هم می‌خواهم امتحان کنم.
- دوستان عزیز، باید بدانید که آمریکا تنها کشوری در جهان است - که توسط مردم اداره می‌شود.
- کشور ما با کشورهایی که توسط اشراف و نخبگان اداره می‌شوند، متفاوت است.
- ما کارگران، یعنی همه مردم، می‌توانیم با انتخابات، نمایندگانی را برای اداره کشور انتخاب کنیم.
- چنین کشوری در این جهان بی‌نظیر است و مشابهی ندارد.
- بنابراین، ما باید برای حفظ دولت دموکراتیک تلاش کنیم - و از آن در برابر هرگونه مانع محافظت کنیم.
- این اولین سخنرانی من بود. - آن را بر اساس کتاب‌هایی که خوانده بودم گفتم و هنوز هم به آن باور دارم.
- اکنون اگرچه سنم بیشتر شده، اما آرزوهایم تغییر نکرده‌اند.
- در واقع، من هم آرزوهایی داشتم.
- اما... اما همه آن‌ها توسط جنگ نابود شدند!
- خانه، خانواده، و حتی آرزوهایم... - آقای رئیس‌جمهور!
- بیمارستان!
- ویلی!
- چه بدشانسی‌ای!
- جیمی، من عمیقاً با خانواده‌ات همدردی می‌کنم.
- جیمی، اما تو باید همچنان آرزوهایت را حفظ کنی. - بدون آرزو، انسان به یک ترسو تبدیل می‌شود.
- نامه‌ای از بیمارستان آمد که پسر رئیس‌جمهور فوت کرده است.
- پسرش به دلیل بازدیدهای مکرر از سربازان مجروح، به یک بیماری عفونی مبتلا شده بود.
- جیمی، آیا می‌دانی که رئیس‌جمهور بیشتر از دیدار با پسرش، به تو اهمیت می‌داد؟ - می‌دانی؟
- همان شب، جیمی از کاخ سفید فرار کرد.
- ارتش شمال بالاخره از بحران خارج شد و به برتری رسید. - نقطه عطف این تغییر، نبرد گتیسبورگ بود.
- آقای رئیس‌جمهور، من خبری از جیمی دارم. - جیمی کجاست؟
- زیر خاک.
- جیمی نامش را تغییر داد، به پیاده‌نظام پیوست، - و در نبرد گتیسبورگ کشته شد.
- این نامه روی جسد او پیدا شد.
- رئیس‌جمهور لینکلن، من از کاخ سفید فرار نکردم.
- لطفاً به من اعتماد کنید.
- جیمی اسمیت.
- جیمی، تو پیام مرا درک کردی.
- ما همه در میان ترس و اضطراب، با احتیاط پیش می‌رویم.
- جیمی، من هم یک سرباز هستم. - برای تحقق تنها ایده حفاظت از دولت دموکراتیک، - من همچنان یک سرباز کهنه‌کار هستم.